8 IX 2019 r., XXIII Niedziela zwykła

Kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada …

Jak nie wolno stawiać ponad Chrystusa żadnego stworzenia, nawet najdroższego, tak też nie wolno stawiać nad Niego własnego powodzenia, korzyści lub zadowolenia. By naśladować Tego, kto umarł na krzyżu dla naszego zbawienia, trzeba być gotowym zaryzykować nawet życie. To jest mądrość, jakiej uczył Jezus, tak bardzo odmienna od rozumowań ludzi zatroskanych o dobra przemijające a zaniedbujących wieczne.

Dwie krótkie przypowieści — o człowieku, który chciał wybudować wieżę, i o królu zamierzającym prowadzić wojnę — pozwalają rozważyć, że naśladowanie Chrystusa jest przedsięwzięciem bardzo doniosłym i zobowiązującym, a zatem nie można podejmować go lekkomyślnie. W tym wypadku jednak człowiek nie może się ograniczyć — jak dwaj bohaterowie przypowieści — do obliczania własnych zasobów i sił osobistych, by zobaczyć, czy może podjąć dzieło, lecz powinien zwrócić uwagę na czynnik donioślejszy: na łaskę, jakiej Bóg obficie udziela temu, kto chce być wierny Chrystusowi. Jeśli Bóg powołuje do naśladowania bardziej bezpośredniego i wyłącznego, jest pewne, że udziela równocześnie odpowiedniej łaski.


We wrześniu łączymy się z Papieżem w modlitwie: Aby wszyscy, którzy wymierzają sprawiedliwość, działali uczciwie, i aby niesprawiedliwość, która szerzy się w świecie, nie miała ostatniego słowa.


Ogłoszenia duszpasterskie

XXIII Niedziela zwykła – 8 IX 2019

1. W środę 11 IX zapraszamy na Mszę św. w intencji Ojczyzny o godz. 18.00.

2. W piątek 13 IX nabożeństwo fatimskie o godz. 18.45.
W tym dniu gościmy rodzinę Sybiraków. Msza św. o godz. 13.00.
Spotkanie stowarzyszenia Faustinum po Mszy św. w Godzinie Miłosierdzia.

3. W sobotę 14 IX przypada Święto Podwyższenia Krzyża Świętego.

4. W przyszłą niedzielę (15 IX) przypada 16. rocznica przyjęcia Obrazu Jezusa Miłosiernego przez naszą parafię. Na pamiątkę tego wydarzenia parafie naszej diecezji przeżywają całodobową adorację Najświętszego Sakramentu z możliwością skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania. Adoracja rozpocznie się po Mszy św. o godz. 18.00 i potrwa do poniedziałku do godz. 18.00 z przerwami na Msze św. Korzystajmy z tego czasu łaski.

5. Rodziców dzieci przygotowujących się do I Komunii św., z klas III – niezależnie od szkoły – zapraszamy na spotkanie w przyszłą niedzielę po Mszy św. o godz. 15.00.

6. Dzieci i młodzież zachęcamy do włączenia się w grupy parafialne, np. kółko różańcowe, grupy młodzieżowe Pustynia Serca i Emmanuel, scholę (próby we wtorki po Mszy św. o godz. 18 i w niedziele o godz. 10.30 na chórze). Nowych kandydatów na ministrantów i lektorów zapraszamy na zbiórkę w sobotę o godz. 10.00.

7. Serdeczne „Bóg zapłać” za posprzątanie kościoła, za ofiary na upiększanie Świątyni i funkcjonowanie parafii i Samarytanina. Za tydzień nasza comiesięczna kolekta inwestycyjno – remontowa. Kolekta z niedzieli 1 IX: 4982 zł.

8. Zapraszamy do naszego sklepiku oraz biblioteki parafialnej. Polecamy cegiełki na Samarytanina, pamiątki z naszego Sanktuarium oraz zachęcamy do lektury książek i czasopism katolickich.

Do wieczności odszedł:
Feliks Węgierski, l. 96, zam. Toronto (Kanada)

Pozdrawiamy wszystkich modlących się w naszym Sanktuarium i życzymy błogosławionej niedzieli oraz nowego tygodnia!


Intencje mszalne

Niedziela 8 września
7.30 + Ryszard Wójcik
7.30 + Helena Paziewska
7.30 + Siostra Norberta
9.30 – rez. p. Kudlińscy
11.00 – dziękczynna za 80 lat życia z prośbą o Boże błogosławieństwo i opiekę NMP dla całej rodziny
12.00 (kap) + Edward Kalinowski, rodzice  i dziadkowie z obojga stron oraz brat Janusz
12.30 – suma w intencji parafian
15.00 + Wanda Perczak (8 r. śm.)
18.00 + Stanisława Habrych – greg.
20.00 + Marzena Araźna – greg.

Poniedziałek 9 września
7.00 – o błog. Boże, dary Ducha Świętego, opiekę Maryi Matki Miłosierdzia  i wszelkie potrzebne łaski dla Siostry Radosławy w dniu imienin
7.00 + Marzena Araźna – greg.
8.30 + zmarli z rodzin Puszakowskich, Zacharskich, Laszkiewicz, Waligórów, Regina i dusze w czyśćcu cierpiące
17.00 + Leopold, Pelagia oraz zmarli z rodzin Jonasz i Wojnowskich
17.00 + Stanisława Habrych – greg.
18.00 – o błog. Boże i potrzebne łaski dla Ariadny z okazji urodzin

Wtorek 10 września
7.00 + Marzena Araźna – greg.
8.30 + Stefan, Agnieszka, Leszek,
Franciszek i Waleria
17.00 + Kazimierz i Eleonora Maciejewscy
17.00 + rodzice Eleonora i Henryk,
Stanisława i Kazimierz oraz dziadkowie
18.00 + Stanisława Habrych – greg.

Środa 11 września
7.00 + Marzena Araźna – greg.
8.30 – dziękczynna z prośbą o Boże błog. i opiekę MB Nieustającej Pomocy dla Kazimiery z ok. 95 urodzin
17.00 + Stanisława Habrych – greg.
17.00 + Krystyna Poźniak (1 r. śm.)
18.00 – za Ojczyznę (rez.)

Czwartek 12 września
7.00 + rodzice Kunegunda i Rudolf oraz siostra Alicja
8.30 + Henryk Siwa (8 r. śm.) i rodzice z obojga stron
17.00 + Maria i Jan Zielaskowscy, Janina i Władysław Krasa oraz zmarli z rodzin
17.00 + Marzena Araźna – greg.
17.00 – int. wolna
18.00 + Stanisława Habrych – greg.

Piątek 13 września
7.00 – rez. p. Rochecka
8.30 + Sylwester Lewandowski
13.00 – msza św. w intencji Sybiraków
15.00 – msza św. w Godzinie Miłosierdzia
17.00 + Ewa Breś – z ok. urodzin, Jan Breś i Anna Mazurek (rez.)
17.00 + Stanisława Habrych – greg.
17.00 – int. wolna
18.00 + Marzena Araźna – greg.

Sobota 14 września
7.00 + Stanisława Habrych – greg.
8.30 + Mieczysława Makowska
8.30 + Tadeusz Żabicki (26 r. śm.) i syn Zygmunt
17.00 + Henryk Ciesiński (21 r. śm.), Helena i zmarli z rodziny
17.00 + Marzena Araźna – greg.
17.00 – int. wolna
18.00 + Jerzy Mazurkiewicz (12 r. śm.), Mirosława Pilarska, Julia i Ludwik Moryto, Władysława i Edward Brogowscy

Niedziela 15 września
7.30 + Irena (6 r. śm.) i Bronisław Jurkojć
7.30 + Stanisław Kruczyński (10 r. śm.)
7.30 – int. wolna
9.30 + Halina i Katarzyna Terek
11.00 + Jaromir Durczewski (1 r. śm.)
12.00 (kap) + Stanisława Habrych – greg.
12.30 – suma w intencji parafian
15.00 + Barbara i Stanisław Skrzat
18.00 + Marek (3 r. śm.) oraz zmarli z rodzin Sulikowskich, Wajs, Winieckich, Zalewskich, dusze w czyśćcu cierpiące
20.00 + Marzena Araźna – greg.


Nauczycielu gdzie mieszkasz?

Drodzy Rodzice, Duszpasterze, Nauczyciele i Wychowawcy, mottem tegorocznego, IX Tygodnia Wychowania są słowa skierowane do Jezusa przez Jego przyszłych uczniów: „Nauczycielu, gdzie mieszkasz?” (J 1, 38). Prawdopodobnie nie spodziewali się tego, że konsekwencją postawienia takiego pytania będzie radykalna zmiana ich życia.
Jednym z celów, jakie stawiają sobie wychowawcy, jest pokazanie wychowankom, gdzie będą mogli znaleźć odpowiedzi na ważne dla nich pytania. Uczniowie rozpoczęli rozmowę z Jezusem i stało się to dla nich początkiem zupełnie nowej drogi. Jak doprowadzić naszych uczniów do tego, by kierowali swoje pytania do Jezusa i u Niego szukali rozwiązania swoich problemów? Prosimy o przyjęcie niniejszych materiałów, mających stanowić pomoc w owocnym przeżyciu czasu modlitwy i refleksji wokół problemów związanych z wychowaniem dzieci i młodzieży.

Młodość jest łaską (ks. Marek Studenski)

Młodość nie jest jedynie „fazą przejściową” ludzkiego życia. Jest cenna sama w sobie. Sprawcą młodości jest Bóg, który działa w każdym młodym człowieku. To przesłanie adhortacji apostolskiej Ojca Świętego Franciszka Christus vivit skierowanej do młodych i całego Ludu Bożego. Papież Franciszek podsumowując synod formułuje w swej adhortacji, we właściwym sobie duszpasterskim stylu, wiele porad o charakterze wychowawczym. Adhortacja mówi o tym, jak wykorzystać potencjał tkwiący w łasce młodości. Może więc stanowić inspirację dla rodziców, nauczycieli i wychowawców.
Uderza optymizm, z jakim Papież patrzy na młodzież: „Takie jest spojrzenie Boga Ojca, zdolnego docenić i pielęgnować ziarna dobra zasiane w sercach ludzi młodych. Każdy młody musi być uważany za ziemię świętą, niosącą ziarna życia Bożego, przed którą musimy zdjąć sandały, by móc podejść i zgłębić Tajemnicę” (CV 67).
Negatywne spojrzenie na młodzież, uznanie, że młodzi ludzie stanowią pokolenie rodzące jedynie same trudności jest krzywdzące. Warto pamiętać, że skargi na młode pokolenie są charakterystyczne dla ludzi wszystkich epok. Obawy o przyszłość cywilizacji ze względu na styl życia młodych sięgają czasów starożytnych. Wątpliwości takie wyrażali na przykład Sokrates i Arystoteles. O przerażeniu zepsuciem młodego pokolenia świadczą inskrypcje na kamiennych tablicach sprzed czterech tysiącleci czy zapisy na papirusach liczących trzy tysiące lat. G. Cucci komentuje to zjawisko w następujący sposób: „Jest zrozumiałe, że dorośli w każdej epoce uważają współczesnych sobie młodych za mniej roztropnych i mniej odpowiedzialnych, niż oni sami byli w minionych czasach, jeśli weźmie się pod uwagę skłonność dorosłych do proponowania na nowo uaktualnionej wersji własnej młodości w świetle aktualnej dojrzałości. Jak zauważa psychiatra George Vaillant, jest aż nazbyt powszechnym zjawiskiem, że gąsienice stają się motylami, a potem utrzymują, iż były małymi motylkami również w młodości. Dojrzałość czyni nas wszystkich kłamcami”. (G. Cucci, Siła słabości. Depresja. Kryzys. Agresja, Kraków 2011, s. 108.)
Papież Franciszek przestrzega: „Dziś grozi nam dorosłym, że będziemy sporządzali listę porażek i niedoskonałości obecnej młodzieży. Być może niektórzy będą nas oklaskiwać, ponieważ sprawiamy wrażenie ekspertów w znajdowaniu aspektów negatywnych i zagrożeń” (CV 66).
Nie da się wychowywać kultywując w sercu rozgoryczenie, smutek i tęsknotę za czasami, gdy było łatwiej. Znana jest anegdota mówiąca o mędrcu ateńskim, który chcąc pokazać jaka jest droga odrodzenia chylącej się ku upadkowi cywilizacji rzucił o posadzkę nadgniłym owocem. Owoc rozpadł się i ukazały się zdrowe pestki – nadzieję na ratunek społeczeństwa stanowi młode pokolenie.
Relacja rodziców z dziećmi podlega rozwojowi. Coraz częstszą trudnością obciążającą wychowanka, nieraz na całe życie, jest symbiotyczna więź z rodzicami, utrzymująca się przez długi czas. Dziecko jest prowadzone za rękę w okresie młodzieńczym i w dorosłym życiu, co uniemożliwia rozwinięcie dojrzałych więzi w narzeczeństwie i małżeństwie. Francuski filozof, Jean Guitton w wieku 92 lat napisał list do swej nieżyjącej już mamy. W liście tym porównuje sytuację matki i jej relację z dzieckiem do sytuacji Mojżesza, który prowadził lud do Ziemi Obiecanej, ale nie było mu dane przekroczyć jej granicy. Warto pamiętać, że każdy rodzic powinien zatrzymać się przed liniami granicznymi okresów rozwojowych swego dziecka i zastanowić się w jaki sposób może mu towarzyszyć na kolejnych etapach, by nie zniewalać go i nie wpływać w destrukcyjny sposób na jego samodzielność, budowanie relacji, a później na więzi w rodzinie, jaką będzie zakładało. Warto wsłuchać się w piękne słowa Jeana Guitton’a: „Matko, zawsze mi mówiłaś, że matka podobna jest do Mojżesza. Umiera, nie zobaczywszy Ziemi, która była jej obiecana. I powiadałaś jeszcze, że to właśnie syn powinien kontynuować, dokończyć tak szybko przerwane dzieło matki. Syn musi próbować dokonać tego, czego nie zdołała zrobić matka. Ponieważ on może postawić stopę na Ziemi Obiecanej.
Nie zobaczyłem twej starości. Umarłaś, kiedy miałaś pięćdziesiąt sześć lat.
Ja skończyłem właśnie dziewięćdziesiąt dwa. Stałaś się niejako moim dzieckiem…
Kiedy odchodzi kochana istota, ojciec czy matka, zawsze mamy wrażenie, że nie powiedzieliśmy tego, co najważniejsze. Wielka miłość nie wyrazi się jednak nigdy ani w jednym liście, ani w tysiącu listów, ani w jednym słowie, ani w tysiącu słów! (…) Matko moja, jesteśmy z jednoczeni na wieki”.

(Jean Guitton, Listy otwarte, Warszawa 1995, s.15-21.)

Powyższa konferencja w całości oraz wiele innych materiałów jest dostępnych na stronie:
„tydzienwychowania”


Witamy w naszej parafii !

Od 1 września 2019 r. praktykę diakońską pełni w naszej parafii ks. diakon Dominik Kabaczyński. Oto, co pisze sam o sobie:

Urodziłem się 11 lutego 1995 r. w Toruniu i dotychczasowe 24 lata mojego życia spędziłem właśnie w tym mieście. Pochodzę z parafii p.w. Matki Bożej Królowej Polski na Rubinkowie I. Tam wzrastałem w powołaniu, formując się w Ruchu Światło-Życie (potocznie zwanym Oazą) oraz będąc w Liturgicznej Służbie Ołtarza. Ukończyłem Szkołę Podstawową nr 23, Gimnazjum nr 11 i V Liceum Ogólnokształcące.
Po maturze zdanej w 2014 r. wstąpiłem do Wyższego Seminarium Duchownego. Z niecierpliwością czekałem na święcenia diakonatu, które przyjąłem 15 czerwca br. z rąk ks. bpa Józefa Szamockiego. Otrzymałem również pierwszy w życiu dekret, kierujący mnie do tutejszej parafii. Bardzo lubię modlić się liturgią godzin, dlatego cieszę się, że w tej parafii jest ona celebrowana we wspólnocie, z uczestnictwem duchowieństwa i świeckich. Przez najbliższe miesiące będę uczył się pracy duszpasterskiej, aby jak najlepiej przygotować się do święceń kapłańskich.