13 IV 2014 r., Niedziela Palmowa – Męki Pańskiej
Ojcze, niech się stanie wola Twoja
Pierwsza scena Męki odgrywa się w Wieczerniku. Tutaj Jezus uprzedza fakty: nie wyczekuje aż odbiorą Mu życie – to On sam dobrowolnie je oddaje. To pewien paradoks, ale wszyscy przybędą za późno: Judasz z uzbrojoną kohortą, trybunał jakim jest Najwyższa Rada, w końcu Rzymianie w osobie Piłata. Wszyscy są spóźnieni, Jezus bowiem w Wieczerniku ofiaruje siebie w kawałku chleba i kielichu wina – Ciało i Krew wydane za grzeszników.
Potem jest Ogród Oliwny. Jezus przeżywa śmiertelny strach. Ale ostatnie Jego słowa to: „Niech się stanie wola Twoja”
Później zostaje pojmany i przyprowadzony przed najwyższego kapłana Kajfasza a potem przed Piłata. Ewangelista Mateusz wspomina żonę Piłata, która posyła do niego sługę z prośbą: „Nie miej nic do czynienia z tym Sprawiedliwym, bo dzisiaj we śnie wiele nacierpiałam się z Jego powodu”. Piłat jednak zamiast zadośćuczynić prośbom żony, woli zadowolić tłum. Ci zaś wybierają Barabasza. Może mieli nadzieję, że on przynajmniej uwolni ich od Rzymian. Po co im ktoś, kto uwalnia od grzechów?
A my? Kogo wybierzemy? Wybrać Jezusa nie oznacza wykrzykiwać Jego imię zamiast kogoś innego. Wybór Jezusa to wybór stylu życia, zgoda na pójście taką samą drogą, pomagając braciom, dźwigając krzyż jak uczynił to Szymon z Cyreny.
W kwietniu łączymy się z Papieżem w modlitwie: Aby rządzący promowali ochronę świata stworzonego i sprawiedliwy podział dóbr i zasobów naturalnych.
LITURGIA
cykl liturgiczny „A”
I czytanie:
z Księgi proroka Izajasza (Iz 50, 4-7)
Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami
Psalm 22, 8-9.17-20.23-24 z refrenem:
Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?
II czytanie:
z Listu św. Pawła Apostoła do Filipian (Flp 2, 6-11)
Chrystus uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył
Aklamacja: (Flp 2, 8-9)
Chwała Tobie, Królu wieków
Dla nas Chrystus stał się posłuszny aż do śmierci, a była to śmierć na krzyżu.
Dlatego Bóg wywyższył Go nad wszystko i dal Mu imię, które jest ponad wszelkie imię.
Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa wg św. Mateusza
Śmierć Jezusa
Od godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Elí, Elí, Lemá sabachtáni? To znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił? Słysząc to, niektórzy ze stojących tam mówili: On Eliasza woła. Zaraz też jeden z nich pobiegł i wziąwszy gąbkę, napełnił ją octem, ułożył na trzcinę i dawał Mu pić. Lecz inni mówili: Poczekaj zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go wybawić. A Jezus raz jeszcze zawołał donośnym głosem i wyzionął ducha.
Po śmierci Jezusa
A oto zasłona przybytku rozdarła się na dwoje z góry na dół; ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać. Groby się otworzyły i wiele ciał świętych, którzy umarli, powstało. I wyszedłszy z grobów po Jego zmartwychwstaniu, weszli do Miasta świętego i ukazali się wielu. Setnik zaś i jego ludzie, którzy odbywali straż trzy Jezusie, widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo i mówili: Prawdziwie, ten był Synem Bożym.
Było tam również wiele niewiast, które przypatrywały się z daleka. Szły one za Jezusem z Galilei i usługiwały Mu. Między nimi były: Maria Magdalena, Maria, natka Jakuba i Józefa, oraz matka synów Zebedeusza.
Przewodnik po Triduum Paschalnym
TRIDUUM
Łacińskie „triduum” to dosłownie trzy dni. Ale zaraz! Wielki Czwartek, Wielki Piątek, Wielka Sobota, Wielka Niedziela… to przecież cztery dni! Musimy odnieść się do biblijnej rachuby czasu. A tam, już od pierwszych stron Księgi Rodzaju słyszymy z ust autora natchnionego: I tak upłynął wieczór i poranek – dzień pierwszy. Stąd – zgodnie z żydowską chronologią, dzień zaczyna się od wieczora poprzedzającego. Na tej zasadzie mamy do czynienia rzeczywiście z trzema dniami: Wielkim Piątkiem, Wielką Sobotą i Wielką Niedzielą. Msza Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, rozpoczynająca Triduum, należy według tych obliczeń już do piątku.
MANDATUM, czyli umycie nóg
Obrzęd charakterystyczny dla Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek jest nawiązaniem do gestu Pana Jezusa, opisanego przez Jana Ewangelistę: I zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. Łacińskie określenie obrzędu nawiązuje do wykonywanego w liturgii śpiewu, towarzyszącego tej liturgicznej czynności: Mandatum novum. Są to słowa Chrystusa, który sam uzasadnił znaczenie wykonanego gestu: Przykazanie nowe daję wam. Zwyczaj obmywania nóg ma wyrażać miłość i służbę Chrystusa, które realizował. Dokonywany obecnie w Wielki Czwartek, dzień ustanowienia także sakramentu kapłaństwa, ma przypominać wiernym i duchownym znaczenie kapłana – to ten, który potrafi służyć i czynnie wyrażać swoją miłość.
PROSTRACJA
Symboliczny gest padnięcia na twarz, rozpoczynający Liturgię Męki Pańskiej w Wielki Piątek. Bardzo zapada w pamięć widok kapłana w purpurowych szatach, leżącego na posadzce kościoła, wśród przejmującej ciszy, która towarzyszy całej liturgii tego dnia. Gest można interpretować jako wyraz skruchy i pokuty za grzechy, przez które Chrystus poniósł mękę. Może być także odczytywany jako oznaka bezsilności człowieka, który wobec ogromu miłości Boga – Człowieka, wyrażonej na krzyżu, pozostaje całkowicie bezradny. Tajemnica Krzyża go przerasta, nie jest w stanie jej zrozumieć. Może jedynie, jak Mojżesz, paść na twarz, wiedząc, że staje w obliczu Najwyższego.
PASCHAŁ
Duża, bogato zdobiona woskowa świeca przygotowywana na początku Wigilii Paschalnej. Wnoszona do nieoświetlonego kościoła staje się pierwszą zwiastunką zmartwychwstania. Po wezwaniu światło Chrystusa jej płomień zostaje przekazany wiernym i tak – po chwili – cała świątynia opromieniona zostaje blaskiem świec. Znaczenie paschału oddaje najlepiej Orędzie paschalne – uroczysty śpiew, wykonywany po dojściu do ołtarza: Prosimy Cię, Panie, niech ta świeca poświęcona na chwałę Twojego imienia nieustannie płonie, aby rozproszyć mrok tej nocy. Niech ta świeca płonie, gdy wzejdzie słońce nie znające zachodu: Jezus Chrystus. Warto wspomnieć symbole umieszczone na świecy: cyfry bieżącego roku oraz pierwsza i ostatnia litera greckiego alfabetu odnoszą się do Chrystusa Zmartwychwstałego, który jest Panem czasu. Natomiast przez pięć „gwoździ” wspomina się zbawczy wymiar Męki Jezusa i poniesionych przez Niego ran.
WODA
Znaczenia tego żywiołu w codziennym życiu nie trzeba chyba nikomu tłumaczyć, po raz kolejny najlepiej oddaje je tekst liturgii Wigilii Paschalnej: woda została stworzona, by użyźniać ziemię oraz umacniać i oczyszczać ciała. Poza tym naturalnym przeznaczeniem, w chrześcijaństwie woda staje się symbolem innego obmycia – z grzechu pierworodnego, co dokonuje się w chrzcie. Dlatego Wielka Noc Zmartwychwstania jest najodpowiedniejszym czasem udzielania tego sakramentu (od kilku lat dzieje się też tak w katedrze wrocławskiej). Liturgia chrzcielna staje się dla nas wszystkich możliwością do osobistego i świadomego wypowiedzenia trzykrotnego Wyrzekam się i Wierzę. To wszystko po to, by odnowić wiarę, którą przed laty wyznali za nas rodzice i chrzestni. Warto w czasie tego uroczystego dnia pamiętać o swojej świecy chrzcielnej i – jeśli to możliwe – właśnie ją zapalić podczas odnowienia przyrzeczeń.
OGIEŃ
Już od czasów prehistorycznych uznawany był za boski żywioł, a poprzez częstą obecność na kartach Starego Testamentu stał się znakiem obecności Jahwe, do której człowiek nie ma dostępu. Ognisko, źródło ognia, od którego podczas Wigilii Paschalnej odpala się paschał symbolizuje Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa a zarazem ma w wiernych rozpalić pragnienie nieba. Dopiero w ciemności można odczytać znaczenie ognia i światła. Ciemność to symbol grzechu i śmierci. Pośród niej pojawia się niespodziewanie światłość, Światłość świata – Jezus Chrystus. Dlatego kapłan, zapalając paschał od nowo poświęconego ognia prosi: Niech światło Chrystusa chwalebnie zmartwychwstałego rozproszy ciemności naszych serc i umysłów.
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE Niedziela Męki Pańskiej – 13 IV 2014
1. Rozpoczęliśmy Wielki Tydzień, w którym przeżywamy najważniejsze tajemnice naszej wiary – Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa. Przez udział w ceremoniach Triduum Paschalnego pogłębiajmy swoje życie wiary.
2. Gorzkie Żale dziś o 17.15 oraz w Wielki Czwartek i Wielki Piątek po ceremoniach. Droga Krzyżowa w Wielki Piątek o 15.00
3. Zachęcamy do adoracji Najświętszego Sakramentu codziennie od 15-18, w Wielki Czwartek w ciemnicy od zakończenia ceremonii do północy oraz przy Grobie Pańskim nieprzerwanie od zakończenia liturgii Męki Pańskiej do rozpoczęcia Wigilii Paschalnej.
4. Biuro parafialne w Triduum będzie nieczynne.
5. W I i II Święto Msze jak w niedziele z wyjątkiem Mszy św. w kaplicy (o 10 i 12). W I Święto pierwsza Msza o 6.00 zamiast Mszy o 7.30. Kolekta w I dzień świąt na Samarytanina a w Poniedziałek Wielkanocny na renowację katedry Śś. Janów.
6. Skarbonki „Caritas” składamy przy Grobie Pańskim lub przynosimy do ołtarza w procesji z darami podczas Mszy św.
7. W Wielką Środę o 20.00 w kościele odbędzie się kolejne Spotkanie z Biblią: „Biblia źródłem muzyki”. Poprowadzi je ks. Wojciech Wierzbicki, autor „Radiowych spotkań z operą” w Radio Maryja. W trakcie spotkania zostaną wykonane na żywo utwory muzyczne.
8. Dziękujemy za posprzątanie kaplicy i kościoła, za ofiary na upiększanie świątyni, na funkcjonowanie naszego domu opieki Samarytanin oraz na kwiaty do Grobu Pańskiego. „Bóg zapłać” wszystkim, którzy przekazali 1% podatku na rzecz Samarytanina. Dziękujemy za montaż ekranu plazmowego. Naszą wdzięczność pragniemy również wyrazić wszystkim, którzy zajmują się zielenią i porządkiem na placu przy kościele. Na paczki świąteczne dla potrzebujących z naszej parafii zebrano 3 762, 50 zł. Kolekta z 6 IV wyniosła: 4 489 zł.
Do wspólnoty Kościoła zostali włączeni:
Mateusz Wiśniewski, Liwia Jastrzębska, Aleksandra Zawadzka, Marcelina Pesta, Helena Mentzen, Karolina Gąsior
Do wieczności odeszła:
Saturnina Kęska, l.79
Serdecznie i gorąco wszystkich pozdrawiamy i życzymy, by Jezus – Król Miłosierdzia błogosławił nam w przeżywaniu najważniejszych tajemnic wiary !!!
INTENCJE MSZALNE
Niedziela 13 kwietnia
7.30 + Helena Ziółkowska i rodzice z obojga stron
9.30 + Janina Dziejak oraz rodzice Zofia i Leon
11.00 + Jadwiga Pecyna i zm. z rodziny
12.00(k) + Alfons Kroskowski (80r. urodzin)
12.15 – w intencji parafian
15.00 + Bernard (46 r. śm.) i Helena Boniewicz
18.00 + mąż Władysław, syn Mariusz, rodzice i zm. z rodziny
20.00 – dziękczynna w 12 r. ślubu Anity i Wojciecha z prośbą a dalsze Boże błog. dla nich i ich rodziców
Poniedziałek 14 kwietnia
7.00 + Jadwiga Tarkowska – int. od Teofili Kowalskiej z rodziną
7.30 – o nawrócenie dla Sylwii
17.00 + Florentyna Wilkowska (4 r. śm.)
17.00 – dziękczynna z prośbą o Boże błog. i opiekę NMP dla Moniki
18.00 + Jan Aranowski (10 r. śm.) i Konstanty Fijorek
Wtorek 15 kwietnia
7.00 + Krzysztof, Józef, Elżbieta, Waleria i Czesław
7.30 + Barbara Zaidlewicz (12 r. śm.)
17.00 + Ks. kan. Bogdan Lesiński, Jerzy i zm. z rodziny Lesińskich
17.00 – o uzdrowienie relacji z rodzicami
18.00 + Alicja Mielcarek (5 r. śm.)
Środa 16 kwietnia
7.00 – o nawrócenie i przebłaganie za grzechy w rodzinie
7.30 – o Boże błog. dla Moniki i Kamila
17.00 + Katarzyna Wasilewska (4 r. śm.)
17.00 + Teresa i Jan Wojtczak oraz siostra Ewa
18.00 – dziękczynna z prośbą o dalsze błog.dla Marii i Wacława Piekarus w 31 r. ślubu
Czwartek 17 kwietnia
18.00 – Msza św. Wieczerzy Pańskiej każdy kapłan we własnej intencji
Piątek 18 kwietnia
18.00 – Liturgia Męki Pańskiej
Sobota 19 kwietnia
21.00 + Bronisława, Artur, Zygmunt, Feliks oraz zm. z rodzin Niklas i Weiland
21.00 + Monika, Łukasz i zm. z rodziny
21.00 – o Boże błog. w przygotowaniu do małżeństwa dla Olgi i Adama
21.00 – o Boże błog. dla Pani Doktor Marii Szymańskiej – int. od wdzięcznego pacjenta
Niedziela 20 kwietnia
6.00 – w intencji parafian
9.30 – dziękczynna z prośbą o dalsze błog. dla Cecylii i Dominika w 20 r. ślubu
11.00 + Henryk, rodzice z obojga stron, dziadkowie i zm. z rodziny
12.15 + Agaton Lenkiewicz, Bogumił Zakrzewski oraz dziadkowie Michalina i Bronisław Rachowieccy
15.00 + Halina Lipińska (12 r. śm.) i zm. z rodziny z obojga stron
18.00 + Justyna i Jan Cisoń oraz dziadkowie
20.00 – dziękczynna z prośbą o dalsze błog. Dl dla Leokadii i Teofila w 50 r. ślubu oraz dla Barbary i Andrzeja w 1 r. ślubu
Poniedziałek 21 kwietnia
7.00 + Krzysztof Jaroszewski (15 r. śm.)
9.30 – dziękczynna z prośbą o dalsze błog. dla Małgorzaty i Leszka w 30 r. ślubu
11.00 + Krzysztof Szczepański oraz o zdrowie i Miłosierdzie Boże dla rodziny Szczepańskich
12.15 – dziękczynna w 60 r. ślubu Heleny i Mariana z prośbą Boże błog. dla nich i całej rodziny
15.00 + rodzice Jan i Helena Czyżewscy, Antoni i Helena Kosińscy oraz zmarli z rodzin z obojga stron
18.00 + Jakub Nowatkowski – greg.
20.00 + Ewa Ozimkiewicz
REFLEKSJA NA WIELKI TYDZIEŃ
Miejsce ukrzyżowania Jezusa staje się wielką sceną, na której wszyscy odgrywają swoje role. Nikogo tam nie brakuje. Są tam ci, dla których ta śmierć to po prostu „dobry interes”. Wreszcie pozbyli się Jezusa. Są inni, zwykli przechodnie, szukający „taniej sensacji”. Są też ci, którzy według logiki powinni stać obok krzyża. Ale właśnie oni w tym momencie znikają z pola widzenia. Wreszcie są i ci, którzy w tej godzinie dojrzewają, rosną, tzn. ci, którzy rozpoznają znaczenie tej chwili i są głęboko zjednoczeni z Jezusem.
Jednakże dla wszystkich tych aktorów godzina krzyża jest godziną prawdy. Każdy bowiem odkrywa prawdę o sobie.
Miejsce wciąż nie porosłe
Skała wiecznie żywa
Wciąż krwawa
I nadal milcząca …
Ludzie przechodzą mimo
I wypatrują znaku odkupienia
(Golgota – N. Wieyan)
Nie jest łatwo wytrwać pod krzyżem. Żyjemy w świecie, w którym na szczycie listy wartości człowieka jest sytuowane „prawo do szczęścia”. W takim klimacie, wydaje się być czymś niedorzecznym głoszenie „logiki krzyża”. Wyrażenie to nabiera jednak głębokiego sensu, gdy odpowiemy sobie na pytanie: czym jest tak naprawdę krzyż Jezusa?
Trwamy pod krzyżem, odkrywamy jego moc i znaczenie. Wszystko po to, aby umieć wyjść na spotkanie krzyża swojego i innych, aby wytrwać w naszej godzinie krzyża i innym dodawać odwagi.
Synku! Trwogi zbądź:
To znak zbawienia …
Gdzież się podział krzyż? Stał się nam bramą
(Krzyż i dziecko – C. K. Norwid)
