19 I 2014 r., II Niedziela Zwykła
Oto Baranek Boży
Fragment Ewangelii mówi o wyznaniu wiary Jana Chrzciciela w Bóstwo Jezusa Chrystusa. Wyznanie to czyni z syna Elżbiety i Zachariasza drogowskaz wskazujący drogę innym. Po jego słowach: „Oto Baranek Boży”, na drugi dzień, dwaj uczniowie Chrzciciela – późniejszy autor czwartej Ewangelii Jan oraz brat Szymona Piotra, Andrzej – opuścili mistrza i powędrowali za Jezusem. To publiczne wyznanie wiary Jana Chrzciciela ukazało im drogę do Zbawiciela.
Wielu współczesnych ludzi usiłuje twierdzić, że wiara to prywatna sprawa, to rzeczywistość, którą można zamknąć na dnie swego serca i nie należy jej na zewnątrz ujawniać. Tymczasem ktokolwiek wchodzi przez akt wiary w kontakt z Chrystusem, jego serce wypełnia nie tylko prawdziwe szczęście, lecz i wielkie pragnienie podzielenia się nim z innymi. Wykładnikiem autentycznej wiary jest pragnienie apostolstwa, troska, by innym ukazać drogę do prawdziwego szczęścia.
Najprostszą formą publicznego wyznania wiary jest udział w niedzielnej Eucharystii. Już samo wędrowanie do kościoła jest wyznaniem naszej wiary, nie mówiąc o obecności przy ołtarzu, wspólnej modlitwie, śpiewie, czy przyjmowaniu Komunii świętej. Ta niedzielna praktyka religijna kształtuje z kolei wyznanie wiary w życiu codziennym. Tam, gdzie nie dociera religijna książka, kapłan, dociera wierzący chrześcijanin i rozlewa szczęście swego serca na otoczenie. Staje się wówczas, jak Jan, drogowskazem ukazującym nie łatwą ale jedynie pewną i piękną drogę do prawdziwego szczęścia.
W styczniu łączymy się z Papieżem w modlitwie: Aby był promowany autentyczny rozwój gospodarczy, szanujący godność wszystkich ludzi i wszystkich ludów.
Ogłoszenia duszpasterskie
1. Dziś po Mszach św. zbiórka pieniężna na dożywianie dzieci naszej parafii, a za tydzień na potrzeby grupy młodzieżowej „Emmanuel”.
2. Organizujemy coroczną pielgrzymkę autokarową śladami św. Siostry Faustyny i bł. Jana Pawła II w dniach 21–24 maja. Koszt pielgrzymki: 400 zł. Bliższe informacje w zakrystii lub w gablocie ogłoszeń.
3. Nabożeństwo ku czci św. Ojca Pio w czwartek 23 I po Mszy św. o godz. 18.
4. Msza św. z modlitwą o uzdrowienie w sobotę 25 I o godz. 9.30. Jak zawsze poprzedzona zostanie całonocnym wystawieniem Najśw. Sakramentu w kaplicy.
5. Chorych z posługą sakramentalną odwiedzimy w sobotę 8 lutego.
6. Dziękujemy za posprzątanie kaplicy i kościoła. „Bóg zapłać” za ofiary na funkcjonowanie parafii oraz za ofiary na Samarytanina, zarówno składane podczas kolęd, jak również kolekty i wpłacane na konto bankowe. Kolekta z 12 I wyniosła 5 849 zł.
Do wieczności odeszła:
Krystyna Jackowska, l.79
Serdecznie pozdrawiamy wszystkich uczestników dzisiejszej Eucharystii.
Parafianom i gościom życzymy mocy Ducha Jezusa – Króla Miłosierdzia
KOLĘDY 2013/14
niedziela 19.01.2014 od godz. 14 – ul. Rusa + kolęda uzupełniająca
poniedziałek 20.01.2014 od godz. 16 – ul. Koniuchy 7, 11, 13, Watzenrodego
wtorek 21.01.2014 od godz. 16 – kolęda uzupełniająca
Kto w wyznaczonym terminie nie mógł przyjąć kolędy,
może zgłosić się na kolędę uzupełniającą w zakrystii lub biurze parafialnym.
Od 22 stycznia biuro parafialne czynne:
od poniedziałku do czwartku w godz. 15.30 – 16.30
w piątki w godz 8.00 – 9.00
Intencje mszalne
Niedziela 19 stycznia
7.30 + Krzysztof Szczepański
9.30 + Mieczysław Pietruszyński (1 r. śm.)
11.00 + Zygmunt (4 r. śm.) i syn Tomasz Wojdała
12.00(k) + Józef Puszakowski – greg.
12.15 – w intencji parafian
15.00 + Henryk (z ok. imienin) i Halina Gumińscy oraz zm. z rodzeństwa
18.00 + Stanisław Zasadny(5 r. śm.) i zm. z rodzin Zasadnych i Reiwerów
20.00 + Marian Górczyński – greg.
Poniedziałek 20 stycznia
7.00 + Marian Górczyński – greg.
7.00 + Władysława, Franciszek i Czesław Wierzbowscy
7.00 + Gertruda, Hubert i Iwona Pufelscy
7.30 + Józef Puszakowski – greg.
7.30 – o zdrowie i Boże błog. dla Antoniny Chrost
17.00 + Władysław Daszkowski
18.00 + Andrzej Komorowski (14 r. śm.), Mieczysław Adamczyk, Jan i Aleksandra Komorowscy
Wtorek 21 stycznia
7.00 + Marian Górczyński – greg.
7.00 + Ewa (22 r. śm.)
7.00 + Jan (45 r. śm.)
7.30 + Józef Puszakowski – greg.
7.30 – o Boże błog. w rodzinie
17.00 + Zygmunt Kapel (1 r. śm.)
18.00 + Bronisława i Florian Czerwińscy
Środa 22 stycznia
7.00 + Marian Górczyński – greg
7.30 + Józef Puszakowski – greg.
17.00 – o Boże błog. i potrzebne łaski dla Mileny za wstawiennictwem św. Jana od Krzyża
17.00 – rez. – Elzbieta Borowska
18.00 + Zbigniew Jabłoński (6 r. śm.)
Czwartek 23 stycznia
7.00 + Krzysztof Mossakowski (7 r. śm.), rodzice i bracia
7.30 + Józef Puszakowski – greg.
17.00 + Maria (11 r śm.) i Wojciech Szypniccy
17.00 + Jerzy (8 r. śm.) i Maria Bloch oraz rodzice z obojga stron
18.00 + Marian Górczyński – greg.
Piątek 24 stycznia
7.00 + Marian Górczyński – greg.
7.30 + Józef Puszakowski – greg.
15.00 – msza św. w Godzinie Miłosierdzia
17.00 + Feliks Kręciszewski (13 r. śm.), rodzice i rodzeństwo z obojga stron
17.00 + Jan Balicki, syn Kazimierz, rodzice z ob. stron, dziadkowie Anna i Andrzej Jaroccy
18.00 + Stanisława, Jan i Henryk
Sobota 25 stycznia
7.00 + Marian Górczyński – greg.
7.30 – o Boże błog. i opiekę Matki Bożej dla Olgi i Adama
17.00 + Józef Puszakowski – greg.
17.00 + Stefania Herpińska, Agnieszka Galińska, Leokadia Tomasik
18.00 + Helena i Antoni Gajlewicz
Niedziela 26 stycznia
7.30 + Marian Górczyński – greg.
9.30 + Stanisław Lis (26 r. śm.), zmarli z rodzin Lis i Świtaj
11.00 + rodzice Stefania i Florian, brat oraz bratowa Zagórscy
12.00(k) – o Boże Miłosierdzie i zdrowie dla Pawła, Andżeliki oraz dzieci
12.15 – w intencji parafian
15.00 + Jan Sowiński (2 r. śm.), rodzice Błażejewscy i Sowińscy
18.00 + Renata Skrzypczyk (5 r. śm.)
20.00 + Jan Posadzy
LITURGIA
II Niedziela Zwykła
cykl liturgiczny „A”
I czytanie:
z Księgi Proroka Izajasza (Iz 49,3.5-6)
Sługa Boży światłością całej ziemi
Psalm 40,2.4ab.7-10 z refrenem:
Przychodzę Boże pełnić Twoją wolę
II czytanie:
z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 1, 1-3)
Paweł apostołem Jezusa Chrystusa
Aklamacja: (J 1,14.12b)
Alleluja Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami.
Wszystkim, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi Alleluja
SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA /Mt 3, 13-17/
Duch Święty spoczął na Jezusie
Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi. Jan dał takie świadectwo: Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym.
Jan Chrzciciel, który przygotowywał drogi dla Pana, sam też musiał długo przygotowywać się na spotkanie z Nim. Pościł, umartwiał się, by w końcu umieć rozpoznać w Jezusie Mesjasza, Baranka Bożego. Ta chwila stała się ukoronowaniem całego jego życia. I my podczas każdej Eucharystii słyszymy słowa „Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata”. Patrzymy na Hostię, wiedząc, że to Jezus. Obyśmy umieli sercem zobaczyć i rozpoznać w Nim naszego jedynego Pana i Zbawiciela.
Pokonany gladiator
– na przykładzie życia św. Pawła (Szawła)
Dzisiejszy człowiek jest często niezintegrowany, bo stracił kontakt z samym sobą, „wyemigrował” ze swojego wnętrza i stał się kimś innym na zewnątrz, a kimś innym w głębi ducha. Potrzebna jest mu odmiana, nawrócenie, aby odnaleźć swoje prawdziwe oblicze. Pan Bóg wykorzystuje każdą sytuację, aby dotrzeć do wnętrza człowieka, aby go obdarować łaską nawrócenia i swoją miłością. Nawrócenie ma zawsze dwa elementy – nawrócenie „od” i nawrócenie „do”. Mamy się odwrócić od tego wszystkiego, co nas odsuwa od naszego Pana, od zła i jego źródła, od głęboko tkwiącego w naszej duszy egoizmu. Mamy odwrócić się od braku czasu dla Boga, braku wiary w Jego bezwarunkową miłość do nas. Nawrócenie do Boga obejmuje nasze całkowite zawierzenie Mu, a za tym idzie umiejętność zwalczania niepokoju, lęku, stresu, a zwłaszcza smutku. Smutek bowiem jest szczególnym przejawem miłości własnej i brakiem wdzięczności Bogu. Oznaką nawrócenia staje się skruszone serce, przebaczenie innym i tęsknota za Bożą miłością.
Rozważmy tu nawrócenie Szawła na Pawła, które obchodzimy 25 stycznia.
Szaweł pochodził z Tarsu, ze stolicy prowincji rzymskiej. Był faryzeuszem w respektowanej rodzinie. W jego żyłach płynęła krew prawdziwego Izraelity, depozytariusza Obietnicy, Przymierza i świętego Prawa. Szaweł żył prawem, kochał go i służył mu. Dla swojej wiary był gotów umrzeć. Charakteryzował go opór przeciwko innym wyznaniom i nie chciał uznać swoich własnych błędów. Nie uznawał też żadnych ustępstw i kompromisów. Uważał, iż swoim życiem zarabiał na zbawienie, a więc tylko dzięki własnym zasługom. Według niego zbawienie zależało przede wszystkim od człowieka i jego osobistego w tym celu wysiłku.
Pewnego dnia dotarła do jego uszu wieść, wg. niego heretyczna, rozpowszechniana przez Nazarejczyków, a twierdząca, że zbawienie uzyskuje się nie poprzez wypełnienie świętego Prawa, ale dzięki przelanej krwi jakiegoś tam żydowskiego przywódcy – Jezusa, skazanego na śmierć. W takim razie świątynia, prawo i kult straciłyby na swoim znaczeniu. Oprócz tego ten Jezus podawał się za Syna Bożego, co było według niego bluźnierstwem przeciwko starotestamentowej wierze. Dlatego Szaweł wypowiedział Jezusowi wojnę na śmierć i życie.
Mając jako jedyny cel prześladowanie tych, którzy swymi ustami wyznawali, że Jezus jest Panem, zamierzał dotrzeć na wschód, do Damaszku. Dokładnie zaplanował każdą minutę swojego pobytu w stolicy. Myślał, że jeśli uda mu się zaskoczyć przeciwnika w tym miejscu i czasie, pozwoli to wówczas zadać mu decydujący cios. Ale w chwili, kiedy sam się najmniej spodziewał, jego plan został rozbity na drobne kawałki.
W pobliżu Damaszku, kiedy był już bardzo pewny tego, że kroczy drogą prawdy, poraziła go nagle światłość z nieba (Dz 9,3). Uderzenie było tak silne, że Szaweł stracił równowagę i spadł z konia na ziemię. Najpierw nie rozpoznał Tego, który wezwał go po imieniu i przemówił w jego własnym języku. Ale głos Boga zwrócił się bezpośrednio do niego mówiąc: Szawle, Szawle, Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz (Dz 9,5). Ukochałem cię i oddałem Swoje życie za ciebie, Szawle. To Ja umarłem za ciebie na krzyżu, abyś ty żył. I wtedy nagle ludzkie plany Szawła obróciły się w niwecz. Bóg dał mu do zrozumienia, że inicjatywa wszelkiego działania należy tylko do Wszechmogącego. Szaweł nie mógł oprzeć się tej zaskakującej wiadomości, że został do tego stopnia ukochany, że ktoś oddał za niego swoje życie. Został oświecony prawdą samego Boga.
Już nie postrzega spraw świata tak samo jak dawniej, już nie poszukuje „heretyków”. Szaweł spędza trzy dni nic nie widząc, nie jedząc ani pijąc, medytując nad swoim dotychczasowym życiem. Ten fakt można uznać za symbol śmierci „gladiatora na stadionie walki”.
Pośrednikiem do wtajemniczenia Szawła w misterium śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa był chrześcijanin Ananiasz. Pomógł on przez nałożenie rąk i dokonanie chrztu, co zerwało zasłonę ślepoty, nie tylko fizycznej, ale przede wszystkim duchowej, aby móc rozpoznać Jezusa jako Mesjasza. Od tej chwili Duch Boży stał się jego siłą, inspiracją i kierunkiem działania. Szaweł, teraz jako Paweł, stał się apostołem Chrystusa, apostołem pogan, aby poprowadzić do Światła tych, którzy żyli w cieniu śmierci. Paweł, jako gorliwy niegdyś faryzeusz, patrząc wstecz na swoje życie stwierdził, że Prawo nie jest w stanie zmienić ludzkich serc, może jedynie wskazywać na ludzki obowiązek. Paweł odkrył, że Bóg jest zawsze miłosierny i że zbawienie jest darmową łaską, niezależną od zasług człowieka (Ef 2,5). Ten, który wcześniej zwalczał wiarę chrześcijańską, stał się jej obrońcą i nauczycielem. Uwierzył w Dobrą Nowinę, którą jest sam Jezus Chrystus. Przeszedł od bycia sługą, do bycia synem z prawem do dziedzictwa. Świadczy o tym mówiąc: Wszystko, co było dla mnie zyskiem, uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Jezusa Chrystusa, Pana mojego (Flp 3,7).
Dorota
Czyż Chrystus jest podzielony?
(por. 1 Kor 1,1-17)
18-25 stycznia: Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan
Nabożeństwa ekumeniczne w Toruniu:
21 stycznia (wtorek) Kościół Polskokatolicki w RP
godz. 17.00 Parafia pw. Narodzenia NMP , ul. Gałczyńskiego 36
22 stycznia (środa) Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny w RP
godz. 17.00 Parafia pw. św. Mikołaja, ul. Podgórna 69
23 stycznia (czwartek) Kościół Rzymskokatolicki
godz. 17.00 Parafia pw. św. Jakuba Apostoła , Rynek Nowomiejski 6
25 stycznia (sobota) Ekumeniczne Czuwanie Młodych
godz. 20.00 Kościół Akademicki pw. Świętego Ducha, Piekary 24
26 stycznia (niedziela) Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP
godz. 17.00 Parafia pw. św. Szczepana, ul. Strumykowa 8
Zachęcamy do wspólnej i indywidualnej modlitwy o jedność Kościoła Chrystusowego
Możesz przekazać 1 % na SAMARYTANINA >>>
