22 XII 2013 r., IV Niedziela Adwentu
Cykl liturgiczny „A”
I czytanie:
z Księgi Proroka Izajasza (Iz 7, 10-14) Panna pocznie i porodzi Syna
Psalm 24, 1-6 z refrenem: Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały
II czytanie: z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (Rz 1, 1-7)
Chrystus jest potomkiem Dawida i Synem Bożym…..
Aklamacja: (Mt 1, 23)
Alleluja Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy Bóg z nami Alleluja
SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA /Mt 1, 18-24/
Jezus urodzi się z Maryi zaślubionej Józefowi, potomkowi Dawida
Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów. A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.
Przygotowujemy się na święto Narodzenia naszego Pana, Jezusa Chrystusa, prawdziwego człowieka z ludzkim rodowodem, a jednocześnie prawdziwego Boga, który powstając z martwych zwyciężył śmierć i grzech. Jego posłannictwo wyraża imię „Emmanuel” – „Bóg z nami”. Wiara w Boże wcielenie jest więc nie tylko przyjęciem za pewnik określonej prawdy teologicznej, lecz przekonaniem, że wszechmocny Bóg na zawsze opowiedział się po naszej stronie i że także dziś obdarza łaską i pokojem tych wszystkich, którzy Go szczerze szukają.
25.12.2013 Narodzenie Pańskie – Liturgia
SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO JANA /J 1, 1-18/
Na Chrystusie spełniają się proroctwa
Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Pojawił się człowiek posłany przez Boga Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz /posłanym/, aby zaświadczyć o Światłości. Była Światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było /Słowo/, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali – łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział, Ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, /o Nim/ pouczył.
Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami. Nasz Bóg zaczął królować. I chociaż przychodzi w ubóstwie jako niepozorne Niemowlę, to przecież każdy, kto w Niego wierzy, staje się dzieckiem Boga, zdolnym do świętego życia. Może i w naszym życiu widzimy dopiero początki Jego panowania, może jest w nim jeszcze wiele ruin, jak w Jerozolimie, o której pisze prorok Izajasz. Jednak każdy z nas, stojących tu, przed Nim, z wiarą i otwartym sercem, może już dziś cieszyć się, że Bóg „łaska po łasce” przywraca nam naszą godność.
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE – IV NIEDZIELA ADWENTU
1. Przeżywamy ostatnią niedzielę Adwentu, przygotowania do przeżycia świąt Bożego Narodzenia. Wyrazem naszego czuwania był udział w roratach, rekolekcjach, spowiedź św., dobre postanowienia i uczynki. Niech będzie to nasz duchowy dar, który złożymy w żłóbku Nowonarodzonemu Dziecięciu.
2. Roraty jutro i pojutrze o 6.15. Jutro po roratach tradycyjny konkurs lampionów. Karteczki z udziału w roratach wklejamy do zeszytu z religii.
3. We wtorek Wigilia Bożego Narodzenia. Msze św. tylko rano, nie będzie również Godziny Miłosierdzia. Światełko betlejemskie będzie można odpalać w poniedziałek popołudniu i we wtorek przedpołudniem. O godz. 21 Msza św. Wigilijna dla wszystkich, którym trudno uczestniczyć w Pasterce. Tradycyjnie w Wigilię zachowajmy wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.
4. Uroczystość Bożego Narodzenia rozpoczynamy Pasterką o północy. W I i II Święto Msze św. jak w niedziele z wyjątkiem Mszy odprawianych w kaplicy. W I Święto nie będzie również Mszy św. o godz. 20.
Kolektę z Pasterki i I Święta przeznaczymy na Samarytanina, z II Święta na katedrę Śś. Janów.
5. W sobotę 28 XII Msza św. z modlitwą o uzdrowienie o 9.30 poprzedzona całonocną adoracją w kaplicy.
6. W przyszłą niedzielę – w oktawie Bożego Narodzenia obchodzimy Święto Świętej Rodziny z Nazaretu – Jezusa, Maryi i Józefa. Modlimy się o świętość życia rodzinnego. Na Mszę św. o 12.15 zapraszamy wszystkich małżonków przeżywających w mijającym roku swoje Jubileusze. Będziemy dziękować za wszelkie łaski i prosić o dalsze Boże błogosławieństwo. Po Mszach św. zbiórka na puszek na Fundusz Obrony Życia.
7. Nabożeństwa dla dzieci przy żłobku w niedziele i święta o 10.40 i 14.40. Ofiary składane przy żłobku przeznaczone są na misje.
8. Kto nie posiada jeszcze pobłogosławionego opłatka, może go odebrać w zakrystii, sklepiku lub biurze parafialnym.
9. Serdeczne „Bóg zapłać” za posprzątanie kaplicy i kościoła oraz za przygotowanie żłobka i choinek. Dziękujemy za ofiary na upiększanie naszego Sanktuarium i na Samarytanina. Kolekta z 15 XII wyniosła: 6 979 zł.
Do wieczności odeszli:
Zenona Ługowska, l.93
Alfons Kroskowski, l.79
Serdecznie i gorąco pozdrawiamy wszystkich nawiedzających nasze Sanktuarium i życzymy, by Jezus – Król Miłosierdzia narodził się w naszych sercach
INTENCJE MSZALNE
Niedziela 22 grudnia
7.30 + z rodzin Zychów, Klusków, Schmidtów, znajomych i przyjaciół
9.30 + rodzice Józefa i Aleksander oraz Władysława i Antoni
11.00 – dziękczynna z prośbą o dalsze Boże błog. i opiękę MB dla Janiny Zielińskiej w 92 urodziny
12.00(k) – o Boże Miłosierdzie i zdrowie dla Pawła, Andżeliki oraz dzieci
12.15 – w intencji parafian
15.00 + zm. z rodzin Magdzińskich, Majewskich i Muszyńskich
18.00 + Tadeusz Pancierzyński (7 r. śm.)
20.00 + Jadwiga Kadłubowska – greg.
Poniedziałek 23 grudnia
6.15 – o Boże błog. oraz potrzebne łaski dla S. Wiktorii z okazji imienin
7.00 + Jadwiga Kadłubowska – greg.
7.30 + Krystyna Bajerska (1 r. śm.)
17.00 + Agnieszka i Henryk Kasprzyccy – int. od syna Radosława
17.00 – o Boże błog. dla Haliny Ehlert z okazji 85 urodzin
18.00 + Krystyna Grzywaczewska (3 r. śm.) i dziadkowie z obojga stron
Wtorek 24 grudnia
6.15 + Zdzisława i zm. z rodzin Rybackich, Kusz, Drozdowskich, Beszczyńskich i Dratwińskich
7.00 + Regina Węsierska
7.30 + Andrzej Pekowski (9 r. śm.) i zmarli z rodziny
21.00 + Krzysztof Kiser (1 rocz. śm.)
21.00 + ojciec Bogusław, dziadkowie z obojga stron i wujek Edmund
21.00 – przebłagalna za grzechy świata z prośbą o błog. dla całej rodziny
24.00 – w intencji parafian
Środa 25 grudnia
7.30 + rodzice Czesława i Stanisław Sumińscy
9.30 + z rodzin Sielskich i Złotnickich
11.00 – dziękczynna z prośbą o dalsze Boże błog. dla Mariusza w dniu urodzin
12.15 – dziękczynna za 50 lat pożycia małżeńskiego Bożeny i Andrzeja z prośbą o dalsze Boże błog. oraz o życie wieczne dla zm. rodziców z obojga stron
15.00 + Janusz (1 r. śm.), Helena (14 r. śm.) i zmarli z rodziny
18.00 – dziękczynna za 65 lat pożycia małżeńskiego Janiny i Edmunda Majer z prośbą o zdrowie i dalsze Boże błog.
Czwartek 26 grudnia
7.30 + rodzice Elżbieta i Konrad Tarczykowscy
9.30 + Walerian, Henryk, Krystyna i Szczepan
11.00 + Mieczysław Wardęcki i Zdzisław Cieślak
12.15 + Stanisław Kasica (12 r. śm.) i rodzice z obojga stron
15.00 – dziękczynna za 54 lata pożycia małżeńskiego Alfredy i Romana z prośbą o zdrowie i dalsze Boże błog.
18.00 + Ks. Bogdan Lesiński (3 r. śm.)
20.00 + Franciszka i Jan Wawrzków
Piątek 27 grudnia
7.00 + z rodzin Sielskich i Złotnickich
7.00 + Julian Węgrzyn
7.30 + Józef Puszakowski – greg.
7.30 – w intencjach Królowej Pokoju
15.00 Msza Św. w Godzinie Miłosierdzia
17.00 + Marta (4 r. śm.), Władysław i Czesław Zrąbkowscy
18.00 + Tadeusz Łużyński (30 r. sm.)
Sobota 28 grudnia
7.00 + Walerian
7.00 + Dorota Sulecka
7.00 + zm. z rodziny Perschke
7.30 + Józef Puszakowski – greg.
7.30 + Andrzej Kołaczyński (10 r. śm.)
17.00 + Regina (2 r. śm.) i Jan (4 r. śm.) Brożek
18.00 – za dzieci nienarodzone
Niedziela 29 grudnia
7.30 – dziękczynna z prośbą o dalsze Boże błog. dla Renaty i Włodzimierza z okazji 50-lecia małżeństwa
9.30 + Józef Puszakowski – greg.
11.00 + z rodzin Grzemskich i Mirowskich
12.00(k) – o Boże Miłosierdzie i zdrowie dla Pawła, Andżeliki oraz dzieci
12.15 – w intencji parafian
15.00 + Edmund Hądzelek
18.00 – o Boże błog. i potrzebne łaski dla Eweliny i Kamila
20.00 + Wiktor Ulkiewicz – intencja od rodziny Ślusarkiewicz i Wacławy Kwiatkowskiej
Dzielenie się opłatkiem
W Polsce wieczerzę wigilijną rozpoczyna zwyczaj dzielenia się opłatkiem. Nazwa „opłatek” pochodzi z łacińskiego słowa oblatum (dar ofiarny) i oznacza rodzaj chleba z mąki pszennej i wody, sporządzanego w formie bardzo cienkich płatków. Średniowiecze nadało tej czynności uroczysty, niemal sakralny charakter ze względu na przeznaczenie chleba ofiarnego przede wszystkim do mszy.
Dzielenie się opłatkiem sięga pogańskiego zwyczaju łamania się pieczywem obrzędowym w celu zawarcia lub odnowienia pobratymstwa, jest także echem form kultu i życia wspólnotowego pierwszych chrześcijan. Bliższy naszej tradycji jest wczesnośredniowieczny zwyczaj polegający na obdarowywaniu zgromadzonych w kościele chlebem nieofiarnym, zwanym eulogią. Był to chleb błogosławiony w Kościele wschodnim w czasie mszy, stanowił tam namiastkę komunii, był również spożywany na ucztach braterskich — agapach. Na Zachodzie święcono ten chleb także poza mszą i podobnie jak na Wschodzie symbolizował on zjednoczenie z Bogiem, ze świętymi oraz więź wspólnoty chrześcijańskiej. Eulogie wprowadzono w IV wieku, gdy liczba wiernych gwałtownie rosła, a jednocześnie zaczęła zanikać praktyka przyjmowania Eucharystii przez wszystkich uczestników mszy. Z czasem zwyczaj rozdawania chleba błogosławionego upowszechnił się w Galii, Italii, Niemczech, Czechach, Polsce i w innych krajach, gdzie podlegał różnym zmianom. Bardzo uroczyście święcono eulogie w Wielki Czwartek i w Niedzielę Wielkanocną. Posyłali je sobie biskupi jako znak jedności, a kapłani wiernym, często razem z listem zawierającym życzenia.
Zwyczaj łamania się chlebem podczas wieczerzy wigilijnej pojawił się w Polsce w XVIII wieku. Opłatek wigilijny jest znakiem pojednania, przebaczenia, miłości i pokoju. Przełamanie się nim pokazuje, że ludzie chcą być razem, żyć w zgodzie i harmonii, dzielić troski i radości. Nie jest to już chleb konsekrowany, ale doczesny, błogosławiony chleb miłości, który jednoczy rodzinę, aby w pełnej zgodzie mogła zasiąść do kolacji wigilijnej, a później, podczas wieczerzy eucharystycznej, spożywać ciało Chrystusa. Dzielić się opłatkiem, znaczy więc dzielić się miłością, nieść pokój i przebaczenie. Zwyczaj dzielenia się opłatkiem jest znany również na Litwie, Ukrainie i we Włoszech.
