26 II 2014 r., VII Niedziela Zwykła
Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski
Wykładnikiem doskonałości człowieka jest stosunek do jego wrogów. Przebaczenie objawione w geście dobroci wobec nieprzyjaciół jest dowodem pokrewieństwa z Bogiem. Najtrudniejszym krokiem w naśladowaniu Jezusa jest przejęcie Jego postawy wobec Annasza, Kajfasza, Piłata, Heroda, Judasza. To oni wydali na Niego wyrok. Oni wyrządzili Mu krzywdę. On zaś nieustannie otaczał ich autentyczną miłością.
Jest to możliwe wówczas, gdy potrafimy odkryć, że ten, kto krzywdzi, jest w o wiele bardziej nieszczęśliwym położeniu niż ten, kto cierpi. Biedne jest bowiem jego serce, które nie umie kochać. Nienawiść jest straszną i trudno uleczalną chorobą, na ziemi nie ma straszniejszej.
Stając wobec niej należy podejść do Jezusa i poprosić o szczepionkę, by nasze serce było na tę chorobę odporne. Wówczas bliskie sąsiedztwo z nienawidzącym nie zniszczy nas.
Drugim aktem jest przebaczenie, jakie mu okażemy, ono może stopniowo prowadzić do jego opamiętania. Jedynym skutecznym lekarstwem na nienawiść jest mądre przebaczenie, okazane przez brata i przez Boga. Ono ukazuje bezsens nienawiści. Ono wzywa do jej zaniechania. Ono kompromituje nienawidzącego i czyni mocarzem przebaczającego.
Boga możemy naśladować jedynie w Jego miłosierdziu okazywanym grzesznikom, w przebaczeniu naszym winowajcom. To w tym znaczeniu Jezus powiedział zdumiewające słowa: „Bądźcie doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz w niebie”.
W lutym łączymy się z Papieżem w modlitwie: Aby mądrość i doświadczenie osób w podeszłym wieku były uznawane w Kościele i w społeczeństwie.
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE VII Niedziela Zwykła – 23 II 2014
1. Dziś Kościół Toruński dziękuje za dar błogosławionego Ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego w 69. rocznicę jego męczeńskiej śmierci. Modlimy się o Jego rychłą kanonizację. Po Mszach św. zbiórka do puszek na dożywianie dzieci naszej parafii.
2. Po Mszy św. o godz. 15 spotkanie czcicieli św. Ojca Pio.
3. W sobotę 1 III nabożeństwo pierwszosobotnie po Mszy św. o 17.
4. Comiesięczne spotkanie zespołu Caritas jutro po Mszy św. o 18 w Samarytaninie.
5. W przyszłą niedzielę spotkanie z rodzicami młodzieży klas I, II, III gimnazjum w kaplicy po Mszy św. o 15.
6. Zachęcamy do udziału w modlitwie ku czci Miłosierdzia Bożego od poniedziałku do piątku o godz. 15 oraz do zapraszania ikony Matki Bożej Częstochowskiej do swoich domów. Chęć przyjęcia obrazu zgłaszajmy w zakrystii.
7. Dziękujemy za posprzątanie kaplicy i kościoła. „Bóg zapłać” za ofiary na upiększanie naszej świątyni. Kolekta z niedzieli 16 II wyniosła 6 348 zł. Dziękujemy także za wspieranie funkcjonowania naszego domu opieki Samarytanin przez czynny udział w wolontariacie oraz przez ofiary składane na ten cel.
W tym roku również będzie można przeznaczyć 1% podatku dochodowego na Samarytanina:
Caritas Diecezji Toruńskiej
KRS 0000225584
z dopiskiem „Samarytanin”
Jeśli ktoś pragnie przeznaczyć 1% swojego podatku dochodowego na Samarytanina, a ma trudności z rozliczeniem PIT-u, może skorzystaćz pomocy w każdą środę w godz. 15-16w budynku Samarytanina.
Kolekta w przyszłą niedzielę będzie przeznaczona na ogrzewanie kościoła.
8. Zapraszamy do naszego sklepiku parafialnego oraz biblioteki i wideoteki parafialnej. Są tam do nabycia czasopisma katolickie: tygodnik „Niedziela”, „Ola i Jaś”, „Źródło”, miesięczniki „List”, „Nasza Arka”, dwutygodnik dla młodzieży „Nasza Droga”, kwartalniki „Orędzie Miłosierdzia” i „Świat misji”, pamiątki z naszego Sanktuarium oraz cegiełki na budowę „Samarytanina”
Do wieczności odszedł:
Tadeusz Barciński, l.90
Serdecznie pozdrawiamy wszystkich uczestników dzisiejszej liturgii i życzymy, by Jezus – Król Miłosierdzia dodawał nam sił w dążeniu do świętości.
INTENCJE MSZALNE
Niedziela 23 lutego
7.30 + Zenona Ługowska – greg.
9.30 + Tadeusz Kępa – greg.
11.00 – o Boże błog., łaski w rodzinie oraz szczęśliwe rozwiązanie dla córki Magdy
12.00(k) + Kazimierz Frąckowski i zmarli z rodziny
12.15 – w intencji parafian
15.00 + rodzice Czesława i Ludwik, brat Antoni Taflińscy, Krystyna Rzeźnikowska
18.00 + Irena i Józef Wieczyńscy oraz Leszek Faleński (13 r. śm.)
20.00 – dziękczynna za 80 lat życia z prośbą o dalszą opiekę Bożą dla Janusza
Poniedziałek 24 lutego
7.00 + Tadeusz Kępa – greg.
7.30 + Zenona Ługowska – greg.
17.00 + dziadkowie Jarzembowscy i Wierniewscy oraz zm. z ich rodzin
17.00 + Konrad Górecki
18.00 + Stanisława i Władysław Karczewscy
Wtorek 25 lutego
7.00 + Tadeusz Kępa – greg.
7.30 + Zenona Ługowska – greg.
17.00 – o zdrowie, opiekę NMP i szczęśliwe rozwiązanie dla Marty
17.00 + Jacek Rybicki (13 r. śm.)
18.00 + Ignacy (23 r. śm.) i Monika (24 r.śm.)
Środa 26 lutego
7.00 + Tadeusz Kępa – greg.
7.30 + Zenona Ługowska – greg.
17.00 + Mirosław Markowski i zm. z rodziny
17.00 + Mirosław, Maria, Józef i zm. z rodziny
18.00 + Regina i Stanisław Borkowscy
Czwartek 27 lutego
7.00 + Tadeusz Kępa – greg.
7.30 + Zenona Ługowska – greg.
17.00 + Bożena Zięba – int. od męża
17.00 + Krystyna Jackowska
18.00 + Maria, Zygmunt i Andrzej Dzierżanowscy oraz Bronisława, Franciszek i Elżbieta Raczkowscy
Piątek 28 lutego
7.00 + Tadeusz Kępa – greg.
7.30 + Zenona Ługowska – greg.
15.00 – msza św. w Godzinie Miłosierdzia
17.00 + Zbigniew Królikowski i zm. z rodziny
17.00 + Helena Obremska – Urbaniak
18.00 + Marianna (6 r. śm.) i Adam Kozioł
Sobota 1 marca
7.00 + Jadwiga Pracka (7 r. śm.)
7.30 + Tadeusz Kępa – greg.
16.00 – msza św. ślubna
17.00 + Bożena Zięba – int. od córki Katarzyny z mężem
17.00 + Zenona Ługowska – greg.
18.00 + Józef Daczkowski (r. śm.)
Niedziela 2 marca
7.30 + Tadeusz Kępa – greg.
9.30 + Lucjan Cichocki, Helena, Kazimierz i Zofia Grodziccy
11.00 + rodzice Natalia (10 r. śm.) i Józef (15 r. śm.) Rupińscy, Anna i Stanisław Czajkowscy oraz brat
12.00(k) + Zenona Ługowska – greg.
12.15 – w intencji parafian
15.00 – dziękczynna z prośbą o Boże błog. dla Zofii z ok. 2 urodzin
18.00 + rodzice Halina i Wacław Głowaccy, Apolonia i Feliks Jurkiewicz, dziadkowie Kowalscy, Głowaccy, Jurkiewicz oraz Józefa Rutkowska
20.00 + Władysław Aszyk (6 r. śm.)
LITURGIA MSZY ŚWIĘTEJ
VII Niedziela Zwykła
cykl liturgiczny „A”
I czytanie:
z Księgi Kapłańskiej (Kpł 19,1-2.17-18)
Miłość bliźniego
Psalm 103,1-4.8.10.12-13 z refrenem:
Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
II czytanie:
z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 3,16-23)
Prawdziwa mądrość to trwać przy Chrystusie
Aklamacja: (1 J 2,5)
Alleluja Kto zachowuje naukę Chrystusa,
w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała Alleluja
SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA /Mt 5, 38-48/
Przykazanie miłości nieprzyjaciół
Jezus powiedział do swoich uczniów: Słyszeliście, że powiedziano: „Oko za oko i ząb za ząb”. A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu. Lecz jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nastaw mu i drugi. Temu, kto chce prawować się z tobą i wziąć twoją szatę, odstąp i płaszcz. Zmusza cię kto, żeby iść z nim tysiąc kroków, idź dwa tysiące. Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie. Słyszeliście, że powiedziano: „Będziesz miłował swego bliźniego”, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski.
Jeśli tak trudno nam miłować braci, to dlatego, że serca nasze nie otworzyły się jeszcze na Boże miłosierdzie. Pamięć o Jego dobrodziejstwach przynagla do czynienia dobrze braciom. Cierpliwość, jaką On nam okazał, może powstrzymać niepotrzebne słowo… Jeśli będziemy widzieć Jego łaskawe działanie, a nie zatrzymamy się na słabościach swoich czy braci, wtedy Jego miłość będzie mogła przez nas działać. Prośmy, by w tej Eucharystii napełniła ona nasze serca.
W jakie niebo wierzono przed Chrystusem, a w jakie my wierzymy?
Księgi Starego Testamentu przedstawiają niebo zarówno jako naturalne miejsce, jak i ideę teologiczną. W aspekcie teologicznym — twierdzili Hebrajczycy — wszechświat został podzielony na trzy części: niebo, ziemię i otchłań wypełnioną wodą, która znajduje się pod ziemią (Szeol). Według ich przekonań „niebiosa i ziemia” stanowiły świat widzialny. Niebiosa tworzyły półkoliste sklepienie nad ziemią, jakby wielką czaszę, namiot czy też budowlę opartą na kolumnach. Znajdowały się tam także okna, przez które padał deszcz, oraz magazyny ze śniegiem, gradem i wodą. Jahwe wydostawał je w miarę potrzeb. Według literatury żydowskiej istniała pewna liczba niebios czy etapów, łącznie z „rajem” — ogrodem, w którym zaczęły się dzieje ludzkości.
N – niebo Z – ziemia Sz – Szeol (kraina zmarłych)
1 – „góry wieczyste”, znajdujące się na skraju Świata i tworzące jego „ściany zewnętrzne”
2 – ocean wód górnych, podtrzymywany przez firmament
3 – firmament
4 – katarakty – kanały, którymi woda słodka dochodzi do ziemi, zasilając źródła rzek
5 – ocean wód dolnych otaczających ziemię
6 – Słońce i jego pomieszczenie
7 – Księżyc ze swoim pomieszczeniem
8 – zbiorniki chmur
9 – pomieszczenia piorunów
10 – zbiorniki gradu i śniegu
11 – gwiazdy na firmamencie
12 – kolumny ziemi
Niebo przedstawione w Nowym Testamencie jest miejscem zamieszkania i bytowania oraz nagrodą dla tych, którzy podążają za Chrystusem. Bóg ma dla nas dom w niebie (zob. 2 Kor 5,1-5). Nasze dziedzictwo (zob. 1 P 1,4), nagroda (zob. Mt 5,12) i skarb (zob. Mt 6,20) są właśnie tam, w niebie.
Czym więc jest niebo naprawdę? I, co równie ważne, dlaczego mam do niego dążyć?
„Niebo jest celem ostatecznym i spełnieniem najgłębszych dążeń człowieka, stanem najwyższego, ostatecznego szczęścia” — czytamy w Katechizmie Kościoła Katolickiego (1024).
Cokolwiek mamy, cokolwiek robimy na ziemi jest niewystarczające.
Nie chodzi tu o gromadzenie dóbr, umacnianie władzy czy zdobywanie światowej sławy — każde narzędzie może się okazać dobre lub złe w zależności od tego, jak go użyjemy. Chodzi tu o dobro, które bierze się ze słuchania woli Bożej i podążania za nią. Możemy próbować zgłębiać sprawy królestwa Bożego, gdy jesteśmy na ziemi (tego królestwa, które jest pośród nas; zob. Łk 17,20-21), ale nie możemy w pełni do niego wejść. Nie w tym życiu. Jednocześnie wejście do nieba w pełni jest tym, czego naprawdę pragniemy. Nawet jeśli o tym nie wiemy. Ta pustka, którą odczuwamy — czasami ogromna, czasami niewielka — to nasze pragnienie, by być z Bogiem w całej pełni. A nie możemy być z Nim w taki sposób tu i teraz. Nawet jeśli doświadczamy chwil szczęścia tak wielkiego, że niemal pełnego, wiemy, że wkrótce się ono skończy. To nie pesymizm, to po prostu realizm. Tylko w operach mydlanych bohaterowie mówią z wielkim przekonaniem: „Teraz będziemy już zawsze szczęśliwi”, a po kilku dniach przychodzi im zmierzyć się z cierpieniem.
Kościół używa jeszcze jednego pojęcia określającego niebo; jest nim „wizja uszczęśliwiająca”. „Uszczęśliwiająca”, czyli niezwykle radosna, oznaczająca oglądanie Boga twarzą w twarz. Problem polega na tym, że niebo znajduje się poza naszą wyobraźnią, tak więc brak nam słów na jego opisanie (jak na przykład zwrot „twarzą w twarz z Bogiem”; chodzi tu przecież o coś więcej). Wynika z tego, że nasze tradycyjne opisy nieba nie muszą być wcale ani dobre, ani właściwe i mogą nas z powrotem doprowadzić do obłoków, skrzydeł i aureoli.
Papież Jan Paweł II zwraca uwagę, że o niebie należałoby raczej myśleć jak o pewnym stanie bytu, a nie o zwykłym miejscu. Niebo „nie jest abstrakcją, czy też fizycznym miejscem pośród obłoków, lecz żywą i osobistą więzią z Trójcą Świętą”. Tak więc „być w niebie” to nie to samo co „być w Warszawie” lub „być w Tokio”. Być w niebie to być w stanie miłości.
