19 X 2014 r., XXIX Niedziela Zwykła
Oddajcie Bogu to, co należy do Boga !
U źródła dzisiejszej dysputy w Ewangelii leży konflikt między ówczesną władzą Izraela a Jezusem, konflikt, który jest ponadczasowy i wyrasta z odwiecznej walki między duchem tego świata a Bogiem. Ludzie ciągle kwestionują prawo Boga do człowieka, odrzucają Jego miłość i chcą być autonomiczni, co w istocie sprowadza się do buntu i walki z Bogiem. Przybiera ona często – podobnie jak w tej Ewangelii – pozory kulturalnej dyskusji, stroi się w szaty tolerancji, liberalizmu, ale ma na celu tylko jedno: uniezależnić się od Boga.
Bóg, który jest Stwórcą świata i człowieka, respektuje słuszną autonomię świata stworzonego i respektuje wolność, w którą wyposażył człowieka. Dlatego też oddzielił sprawy boskie od ludzkich, bo rozgrywają się one na różnych płaszczyznach. Ale to nie znaczy, że są one zupełnie niezależne, jak to często próbuje się nam wmawiać, postulując radykalne rozdzielenie Kościoła i państwa.
Tymczasem w życiu nie da się tak rozgraniczyć sfery „z Bogiem” i sfery „bez Boga”, bo życie ludzkie jest jednością. Płaszczyzny te przecinają się w człowieku: człowiek żyje i funkcjonuje zarówno w państwie – domenie cezara, jak i w Kościele, czyli na płaszczyźnie nadprzyrodzonej. Wszędzie należy respektować prawo Boże, prawdę, dobro, piękno – czyli właśnie Boga. Jeśli nasze życie będzie ukierunkowane na Boga, będzie też w najpełniejszym tego słowa znaczeniu ukierunkowane na człowieka. Bo człowieka nie da się do końca zrozumieć ani mu służyć – bez Chrystusa. Chrystusa nie musimy się bać! Śmiało możemy otworzyć przed Nim drzwi swojego życia i tak kształtować zasady i instytucje życia społecznego, aby pomagały, a nie przeszkadzały czynić dobro.
W październiku łączymy się z Papieżem w modlitwie: Aby Pan dał pokój najbardziej udręczonym przez wojnę i przemoc regionom świata.
Ogłoszenia duszpasterskie
1. Cały Kościół powszechny obchodzi dzisiaj niedzielę misyjną i rozpoczyna tydzień misyjny pod hasłem: „Z Ewangelią do narodów”. Modlitwą i ofiarą wyrażamy naszą odpowiedzialność za dzieło ewangelizacji. W sposób szczególny w tej intencji modlić się będziemy podczas nabożeństw różańcowych, na które serdecznie zapraszamy.
2. Spotkanie z rodzicami dzieci klas IV-VI szkoły podstawowej dziś po Mszy św. o 15.00. Za tydzień pragniemy spotkać się z rodzicami dzieci klas I i II. Przypominamy, że w nocy z soboty na niedzielę nastąpi zmiana czasu.
3. W środę 22 X przypada liturgiczne wspomnienie św. Jana Pawła II.
4. Spotkanie Stowarzyszenia Rodzin Katolickich jutro po Mszy św. o 18.00 i różańcu. Spotkanie czcicieli św. Ojca Pio w czwartek 23 X.
5. Zbliża się Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny. Pamiętajmy o naszych zmarłych. W zakrystii i biurze parafialnym możemy składać ofiary na wypominki jednorazowe lub roczne oraz na Mszę św. wspólną 2 XI o godz. 15.
6. Jutro po różańcu w kaplicy wykład prof. Rozynkowskiego z cyklu „Poznając historię lepiej rozumiemy teraźniejszość” – „Bp. Adolf Szelążek – Biskup Wygnaniec”.
7. „Bóg zapłać” za ofiary na upiększanie naszej świątyni (kolekta z niedzieli 12.10. wyniosła 6476 zł.), funkcjonowanie ośrodka Samarytanin oraz na Dzieło Nowego Tysiąclecia (3795 zł.). Dziękujemy za posprzątanie kaplicy i kościoła oraz Akcji Katolickiej za przygotowanie wystawy o św. Janie Pawle II z okazji Dnia Papieskiego.
8. Zapraszamy do naszego sklepiku oraz biblioteki i wideoteki parafialnej. Zachęcamy do lektury czasopism i książek katolickich. Polecamy także pamiątki z naszego Sanktuarium, cegiełki na Samarytanina oraz prasę katolicką.
Do Kościoła Bożego zostali włączeni:
Hanna Nienartowicz, Dawid Fidala, Amelia Stawska
Serdecznie pozdrawiamy wszystkich nawiedzających nasze Sanktuarium
i życzymy, by Jezus – Król Miłosierdzia
prowadził nas drogami zbawienia !!!
INTENCJE MSZALNE
Niedziela 19 października
7.30 + Krzysztof Szczepański
7.30 + Łukasz Piątkowski i zmarli z rodziny Ozimek
9.30 + Henryk Wysocki (12 r. śm.)
11.00 + mąż Wiesław, rodzice i bracia z obojga stron
12.00(k) + Zofia Rzepka – greg.
12.15 – suma w int. parafian
15.00 + Edward Zarzycki (12 r. śm.)
18.00 + Ludwika i Franciszek Pancierzyńscy oraz zmarli z rodziny
20.00 + Augustyn Lemańczyk– greg.
Poniedziałek 20 października
7.00 – o zdrowie dla kuzyna Krzysztofa
7.00 + Andrzej Lewandowski
7.30 + Augustyn Lemańczyk– greg.
17.00 – dziękczynna z prośbą o dalsze błog. dla Jasia z okazji urodzin
17.00 + Zofia Rzepka – greg.
18.00 + Józef Pokorski (3 r. śm.)
Wtorek 21 października
7.00 + Alicja Olszewska
7.00 + Wacław Grabosz
7.30 + Augustyn Lemańczyk– greg.
17.00 + rodzice Monika i Henryk Ehlert oraz siostra Ewa (1 r. śm.)
17.00 + Edmund Hądzelek (r. urodzin)
18.00 + Zofia Rzepka – greg.
Środa 22 października
7.00 – w int. nowożeńców Aleksandry i Marcina
7.00 + Joanna Weber (16 r. śm.) i Wincenty Stefanowicz (10 r. śm.)
7.30 + Bronisława i Florian Czerwińscy
17.00 + Zofia Rzepka – greg.
17.00 + Jan Borkowski (10 r. śm.)
18.00 + Jerzy Tajchman (10 r. śm.)
Czwartek 23 października
7.00 – w int. nowożeńców Eweliny i Macieja
7.00 + Róża Michałowska
7.30 + Marianna i Stanisław Księżak, Stefania, Adam i Zygmunt Ciesielscy oraz Janina Świeczko
17.00 + Edward Rumiński (22 r. śm.), bracia i rodzice
17.00 + rodzice Kazimiera i Kazimierz, z rodzin Budzińskich i Pokornieckich
18.00 + Zofia Rzepka – greg.
Piątek 24 października
7.00 + Ryszard Chojnacki (11 r. śm.)
7.00 + Henryk Klinikowski
7.30 + Zofia Rzepka – greg.
15.00 – Msza św. w Godzinie Miłosierdzia
17.00 + mąż Leszek, rodzice z ob. stron, zm. z rodziny Wesseli
17.00 – rez. p. Janka
18.00 + Józef Majewski (11 r. śm.)
Sobota 25 października
7.00 + Irena Leciak (5 r. śm.) oraz rodzice z obojga stron: Jan i Marianna, Józef i Antonina
7.00 + Zofia Kwiatkowska
7.30 + Zofia Rzepka – greg.
16.00 – Msza św. ślubna
17.00 – dziękczynna z prośbą o dalsze Boże błog. i dary Ducha Św. dla Marty i Pawła w 1. r. ślubu
17.00 + Jerzy Owsian, dziadkowie, rodzice i rodzeństwo z obojga stron
18.00 – dziękczynna z prośbą o dalsze Boże błog. dla Renaty i Dariusza w 15. r. ślubu
Niedziela 26 października
7.30 + rodzice Józefa i Józef, brat Zygmunt, mąż Stefan oraz zięć Tadeusz
9.30 + dziękczynna z prośbą o dalsze błog. dla Jerzego w 85 r. urodzin oraz dla Anny, Elżbiety, Marka, Doroty i Łukasza
11.00 + Dymitr Szczołkow
12.00(k) + Adam Stankowski (16 r. śm.), rodzice i dziadkowie z ob. stron oraz brat Wiesław
12.15 – suma w int. parafian
15.00 + Zofia Rzepka – greg.
18.00 + Zofia (4 r. śm.), Stanisław (12 r. śm.) Bąk oraz Janina (11 r śm.) i Franciszek (20 r. śm.) Koc
20.00 + Ewaryst (w dn. imienin)
Liturgia
XXIX Niedziela Zwykła – rok A
I czytanie: Iz 45, 1.4-6 Król Cyrus narzędziem Boga
Psalm 96 z refrenem: Pośród narodów głoście chwałę Pana
II czytanie: 1 Tes 1, 1-5b Paweł dziękuje Bogu za wiarę, nadzieję i miłość Tesaloniczan
Aklamacja (Mt 12,21) : Oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga.
SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA /Mt 22, 15-21/
Oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga
Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową! Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: Czyj jest ten obraz i napis? Odpowiedzieli: Cezara. Wówczas rzekł do nich: Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga.
Bywa, że słowa Chrystusa: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”, przykrawamy na własną miarę i dajemy Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek. A przecież Bóg nas powołał i uświęcił krwią Chrystusa – należymy całkowicie do Niego. „Ja jestem Pan i nie ma innego!”- mówi Bóg w Księdze proroka Izajasza. Odpowiadając na Jego zaproszenie, złóżmy na ołtarzu całe nasze życie i wszystkie sprawy, aby razem z ofiarą Jezusa zostały uświęcone. Niech każdy nasz czyn, słowo, myśl oddają chwałę Bogu.
22 października przypada dwusetna rocznica urodzin Matki Teresy Ewy z książąt Sułkowskich hrabiny Potockiej Założycielki Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia.
Czyż to mała rzecz jedną duszę zbawić?
Te słowa stanowiły dewizę życia matki Teresy Potockiej (1814 – 1881). W praktyce powyższe zawołanie oznaczało ofiarne i pełne poświęcenia oddanie się dla ,,magdalen”, czyli kobiet i dziewcząt moralnie zagubionych, dla prostytutek, o których mówiono, że takie się nie nawracają, że szkoda dla nich czasu i wysiłków. Tymczasem… Bóg, przez różne doświadczenia życia (jak strata matki w wieku dziesięciu lat, śmierć ojca, siostry rodzonej i męża oraz bezdzietność) szlifował jej serce i charakter. Hrabina Ewa zrezygnowała z atłasowych puf, wygodnych foteli i służby, a poszła za głosem Miłosiernego Boga, który szuka choćby tej jednej, zagubionej owcy. Odkrywając powoli swoje powołanie, udała się do Laval we Francji, by tam nauczyć się metod pracy z ,,kobietami ulicy”. Cierpliwość i wielkie do Boga zaufanie zaowocowało powstaniem na mapie Polski, 1 listopada 1862 roku, nowego Zgromadzenia: Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, które później pozna niemal cały świat przez osobę świętej siostry Faustyny Kowalskiej. A nie było łatwo… Pobieżny rzut oka na jej biografię ukazuje, ile ta kobieta miała w sobie samozaparcia i żywej wiary w działanie Opatrzności Bożej. Spójrzmy krótko na fakty historyczne: już na samym początku przyszłość Zgromadzenia była zagrożona, gdyż dwa miesiące po jego erekcji wybuchło powstanie styczniowe, a następnie, car rosyjski oprócz dokonywania konfiskaty majątków, likwidował także zakony. Tym samym brakowało poczucia bezpieczeństwa, a także warunków materialnych do prowadzenia tak wielkiego dzieła. Bieda była ogromna do tego stopnia, że ,,jeśli zupy w talerzu przybywało, to dzięki kroplom deszczu przeciekającym przed dziurawy, spróchniały dach”. A jednak, matka Teresa Ewa nigdy nie narzekała. Jej codzienną ulubioną pieśnią do Boga była wdzięczność. Tak, wdzięczność i zaufanie, że skoro Bóg przysyła kobiety do ,,Domu Miłosierdzia”, to sam zadba o ich wyżywienie i znajdzie dla nich godną pracę. Czerpanie wewnętrznych sił z tajemnicy Jezusowego Krzyża sprawiało, że czyniła rzeczy, po ludzku biorąc, niemożliwe. Najszczęśliwszymi chwilami jej życia były te spędzone przed Najświętszym Sakramentem oraz te, w których przebywała wraz ze swoimi wychowankami. To wyraz jej ogromnego szacunku do każdej osoby i dowód autentycznej postawy chrześcijańskiej, która daleka jest od tolerancji grzechu, ale bliska obrony ludzkiej godności.. Gorliwość o zbawienie dusz była wiodącą inspiracją do założenia Zgromadzenia, którego charyzmatem, czyli główną troską i zadaniem byłoby ratowanie kobiet i dziewcząt przed utratą zbawienia, a także zapobieganie moralnej deprawacji. Stąd najwłaściwszym podsumowaniem działalności matki Teresy Potockiej jest jej wyznanie: Ta myśl (troska o dusze) pobudza mnie do pracy, dodaje odwagi i męstwa w największych przeciwnościach.
Czyż jej ojciec książę Antoni Paweł Sułkowski mógł przypuszczać, że słowa, zapisane w liście do małżonki o małej córeczce Ewusi: Będzie naszą pociechą – wypełnią się w wymiarze przekraczającym doczesność? Czy ktokolwiek spodziewał się, że właśnie w Zgromadzeniu założonym przez matkę Potocką, Bóg, przez prostą zakonnicę s. Faustynę Kowalską, przekaże światu orędzie o Jego Miłosierdziu? Z pewnością modlitwa i cierpienie matki Potockiej, a także jej wierność charyzmatowi założonego Zgromadzenia, dała żyzny grunt pod duchowy rozwój siostry Faustyny – Apostołki Bożego Miłosierdzia. Matka Teresa Potocka zmarła w opinii świętości 6 lipca 1881 roku w Wilanowie. Pochowana została w grobowcu Zgromadzenia na Powązkach w Warszawie.
Dziękujemy wspólnie Bogu za jej przykład życia, który nam zostawiła.
Witamy w naszej Parafii
Podczas wakacji trochę w naszej parafii się pozmieniało. Pożegnaliśmy Księdza Antoniego, który teraz pełni posługę na II Rubinkowie. W jego miejsce wikariuszem został Ks. Maciej Kępczyński. Przedstawiać go nie trzeba, gdyż przez ostatni rok odbywał u nas swoją praktykę diakońską. Ponadto Ksiądz Biskup do pomocy duszpasterskiej w naszej wspólnocie parafialnej skierował Ks. Tomasza Filipiaka. Oto co pisze sam o sobie:
Urodziłem się w Toruniu 14 maja 1982 roku i z Toruniem jestem z krótkimi przerwami związany aż do tej pory. Tu ukończyłem Szkołę Podstawową nr 21, a następnie VIII Liceum Ogólnokształcące. Obie szkoły miło wspominam – zarówno kolegów i koleżanki z obu klas jak i nauczycieli. Od pierwszych klas podstawówki byłem ministrantem w parafii mariackiej w Toruniu (zresztą nie tylko ja – w mojej klasie na 11 chłopaków chyba tylko 2 nie było ministrantami). Na początku liceum zostałem lektorem – obrzędowi wprowadzenia nas w tę posługę przewodniczył ówczesny biskup pomocniczy diecezji toruńskiej Jan Chrapek. Pierwsze myśli o kapłaństwie miałem pod koniec podstawówki, potem jednak na kilkanaście lat głos powołania przycichł. Rozpocząłem studia na UMK – najpierw z politologii, potem (jako drugi równoległy kierunek) na teologii. Wtedy też po raz pierwszy miałem dłuższy kontakt z seminarium duchownym. Jeszcze pod koniec studiów teologii jeden rok studiowałem w Poznaniu, a po studiach przez półtora roku pracowałem jako katecheta w Grążawach i Łaszewie k. Brodnicy. Myślę, że te właśnie chwile, kiedy mogłem pobyć sam ze sobą pomogły mi podjąć decyzję o wstąpieniu do Seminarium Duchownego w Toruniu. Do kapłaństwa przygotowywałem się przez cztery lata (trochę krócej niż koledzy – z racji ukończonej już teologii), a po święceniach 14 VI zostałem skierowany jako rezydent do naszej parafii. Od dwóch lat studiuję także filologię klasyczną na UMK. Nasza parafia to moja pierwsza placówka – cieszę się, że właśnie tutaj będę mógł zdobywać moje pierwsze kapłańskie doświadczenia.
Ksiądz Tomek objął w naszej parafii opiekę duszpasterską nad:
– wspólnotą czcicieli św. Ojca Pio
– grupą modlitwy w intencji obrony życia (pro-life)
– kręgiem Domowego Kościoła
Ksiądz Proboszcz zlecił także Księdzu Tomaszowi katechizację dzieci korzystających z edukacji domowej.